Proverbes 18

1Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.

2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.

3Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.

4Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.

5Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.

6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.

7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.

8Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

9Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.

10Imię Pańskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie.

11Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.

12Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.

13Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.

14Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?

15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.

16Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.

17Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swojej; ale gdy przychodzi bliźni jego, dochodzi go.

18Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.

19Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.

20Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.

21Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.

22Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.

23Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.

24Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.

Biblia Gdańska (1881) — D. Mikołajewski et al.. Źródło : scrollmapper/bible_databases. Domaine public