Psalmi 107

1Canticum Psalmi, ipsi David.

2Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum ; cantabo, et psallam in gloria mea.

3Exsurge, gloria mea ; exsurge, psalterium et cithara ; exsurgam diluculo.

4Confitebor tibi in populis, Domine, et psallam tibi in nationibus :

5quia magna est super cælos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua.

6Exaltare super cælos, Deus, et super omnem terram gloria tua :

7ut liberentur dilecti tui. Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

8Deus locutus est in sancto suo : Exsultabo, et dividam Sichimam ; et convallem tabernaculorum dimetiar.

9Meus est Galaad, et meus est Manasses, et Ephraim susceptio capitis mei. Juda rex meus ;

10Moab lebes spei meæ : in Idumæam extendam calceamentum meum ; mihi alienigenæ amici facti sunt.

11Quis deducet me in civitatem munitam ? quis deducet me usque in Idumæam ?

12nonne tu, Deus, qui repulisti nos ? et non exibis, Deus, in virtutibus nostris ?

13Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.

14In Deo faciemus virtutem ; et ipse ad nihilum deducet inimicos nostros.

Vulgata Clementina (1592) — S. Hieronymus ; éd. clémentine. Fons : seven1m/open-bibles. Domaine public